JOANNA STASIAK
Psycholożka, Terapeutka Kodu Emocji®, Ciała™ i Przekonań®, Trenerka kompetencji społecznych
Co to jest Kod Emocji®?
Kod Emocji® to metoda terapeutyczna opracowana przez dr. Bradleya Nelsona, która ma na celu identyfikację i uwolnienie zablokowanych emocji przechowywanych w ciele.
Te emocje, będące wynikiem przeszłych traum, stresu lub nawet dziedziczonych doświadczeń, mogą wpływać na zdrowie fizyczne i psychiczne, powodując dolegliwości takie jak choroby, ból, depresja czy lęki.
JAK MOGĘ POMÓC JAKO PSYCHOLOG I TERAPEUTA KODU EMOCJI?
Wspieram osoby, które doświadczają przeciążenia, napięcia, trudnych emocji lub przechodzą przez wymagający moment w życiu. W zależności od Twoich potrzeb możemy pracować psychologicznie, z większą uważnością na sygnały płynące z ciała lub korzystać również z metod dr. Bradleya Nelsona.
STRES I PRZECIĄŻENIE
Brak energii, trudności z koncentracją, drażliwość, problemy w odpoczywaniu i ciągłe funkcjonowanie „na wysokich obrotach”, stany lękowe, panika, depresja
CIAŁO I NAPIĘCIE
Stres i emocje mogą być odczuwane również poprzez ciało — jako napięcie, ucisk, zaciskanie szczęki, trudności ze snem czy inne dolegliwości nasilające się w okresach przeciążenia
RELACJE
Trudności w relacjach, stawianiu granic i dbaniu o własne potrzeby, nadmierne branie odpowiedzialności za innych, izolowanie się, powtarzające się schematy w relacjach oraz potrzeba większego kontaktu ze sobą
Kod Emocji® traktuję jako metodę komplementarną, która może być elementem szerszej pracy nad emocjami, napięciem i lepszym kontaktem ze sobą. W jakich obszarach klienci najczęściej zauważają zmianę?”.
Mniej napięcia
Praca z emocjami może sprzyjać zauważaniu i rozumieniu własnych reakcji, większemu poczuciu spokoju oraz łatwiejszemu odzyskiwaniu równowagi w sytuacjach stresu.
Poprawa zdrowia
Emocje i stres często znajdują odzwierciedlenie w napięciu odczuwanym w ciele. Praca może pomóc lepiej zauważać te sygnały i rozwijać większą uważność na potrzeby organizmu
Swoboda w relacjach
Lepsze rozumienie własnych emocji, potrzeb i reakcji może pomagać w budowaniu granic, komunikowaniu się oraz tworzeniu bardziej satysfakcjonujących relacji z innymi.
Samoświadomość
Przyglądanie się emocjom i przekonaniom może pomóc lepiej rozumieć siebie, zauważać powtarzające się schematy i świadomiej podejmować decyzje dotyczące własnego dobrostanu
Praca z Kodem Emocji® jest wspaniałym narzędziem do samodzielnego stosowania oraz jako uzupełnienie terapii konwencjonalnych (farmakoterapii, psychoterapii).
Kod Emocji: Jak to się dzieje?
Jak wygląda praca Kodem Emocji®?
Jednym z podstawowych narzędzi wykorzystywanych w Kodzie Emocji® jest test mięśniowy (kinezjologiczny). W ramach założeń tej metody służy on do poszukiwania informacji dotyczących emocji znajdujących się w opracowanej przez dr. Bradleya Nelsona tabeli.
Test kinezjologiczny traktuję jako element procedury Kodu Emocji®, a nie narzędzie diagnostyki psychologicznej czy medycznej.
Po zidentyfikowaniu emocji zgodnie z procedurą metody stosuje się pracę z intencją oraz przesunięcie magnesem wzdłuż tzw. meridianu zarządzającego. W terminologii Kodu Emocji® proces ten określany jest jako „uwalnianie uwięzionej emocji”.
Nie musisz opowiadać o wszystkim
Dla części osób ważną cechą tej formy pracy jest to, że nie wymaga szczegółowego opowiadania o trudnych czy bolesnych doświadczeniach. Podczas sesji ustalamy tylko tyle informacji, ile jest potrzebne i na ile chcesz się nimi dzielić.
Praca przebiega spokojnie i bez ingerencji fizycznej. W każdej chwili możesz zadawać pytania, zatrzymać proces lub zdecydować, że nie chcesz kontynuować danego wątku.
Metoda komplementarna
Kod Emocji® jest metodą komplementarną i nie stanowi psychoterapii, diagnostyki psychologicznej ani leczenia medycznego. Nie zastępuje również pomocy lekarza, psychiatry czy psychoterapeuty, gdy taka forma wsparcia jest potrzebna.
Jako psycholog patrzę na trudność klienta szerzej. Dlatego, zależnie od potrzeb i celu spotkania, elementy Kodu Emocji® mogą stanowić część pracy obok rozmowy, psychoedukacji i metod psychologicznych.
